حقیقت

بسم الله الرحمن الرحیم

آیا برای رسیدن به حق نیاز به این همه عذر و بهانه است؟

در حالی که خداوند می فرماید همه انسانها بایستی خود متذکر می بودند و نیازی به هیچ گونه فرستاده ای نبود،اما بازهم این از لطف و رحمت خداست که فرستاده اش با اعلان و اذان آمده ، حتی  در این حالت هم کسی پاسخگوی ندای او نیست.

اگر قرار بر پذیرش حق باشد همین یک روایت کفایت می کند:

 ۱ - مفضل بن عمر گويد: از ابا عبدالله ع شنيدم که فرمودند:

إن لصاحب هذا الأمر غيبتين ، إحداهما تطول حتى يقول بعضهم: مات، ويقول بعضهم: قتل، ويقول بعضهم: ذهب، حتى لا يبقى على أمره من أصحابه إلا نفر يسير لا يطلع على موضعه أحد من ولده ولا غيره إلا المولى الذي يلي أمر

براى صاحب اين امر دو غيبت است كه يكى از آن ها به طول مى انجامد تا اين كه بعضی ها بگويند: مرده و بعضی ها بگويند كشته شده و بعضی ها گويند رفت،( به عبارتی بازگشتی ندارد).

تا اين كه بر امر باور او كسی نماند مگر اندكی از يارانش؛ و بر موضع ومکانش هیچ یک از فرزندانش و غيرآن ها، اطلاع نمی‌یابد، مگر مولايی كه امرش را به‌عهده می گیرد .

توضیح: مولایی که امرامام مهدی( ع)رابه عهده میگیرد،طبق وصیت رسول خدا(ص) همان وصی سیزدهم احمد(ع)میباشد، همان اولین مقربین : نزدیکترین فرد به امام مهدی (ع)، همان اولین مومنین، اولین کسی که با امام مهدی (ع)  بیعت میکند و متولی امور حضرت میشود.
اوست که از جایگاه امام (ع) آگاه است، برای کسی که طالب حق باشد پوشیده نیست و با یک روایت به حق میرسد ، اماکسی که طالب حق نباشد، کل اصول کافی هم برایش کفایت نمیکند ( الکافی لاکافی) چون او اعتقاد به قرآن و عترت و سنت ندارد و شک در تضمین رسول خدا (ص) دارد،درحالی که فرمود: هرکس به کتاب خدا و عترتم و وصیت بازدارنده ازگمراهی چنگ بزند ابدا گمراه نمیشود.

📚  النجم الثاقب: ج ۲ ص ۶۹
لبیک یاداعی الله احمدالحسن (ع)
http://almahdyoon.co/