خودپسندی و تکبر از آفات اخلاقی است

لینک وب سایت انصار امام مهدی علیه السلام http://almahdyoon.co

بسم الله الرحمن الرحیم 

در مبحث گذشته در مورد مهمترین عوامل سرگردانی بنی اسراییل ،که سستی در تقوا و و ارتکاب گناه ،ضعف نفس و ترس از طاغوت و عدم جهاد در راه خدا،برتری جویی آنها که خود را از حضرت موسی ع و هارون ع برتر می دیدند و زیر بار فرماندهی آنها نمی رفتند ،از کلام سیداحمدالحسن ع بیان شد

حب نفس و کبر ورزی عامل اصلی روی گردانی از اطاعت و تایید پیامبران و از جمله آفات اخلاقی است.

ادامه این مبحث در کتاب سرگردانی توسط 
 سیداحمدالحسن ع:

بیشتر کسانی که نسبت به پیامبران و اوصیا تکبّر می‌ورند، ثروتمندان، توانمندان و بزرگان قوم‌اند. 

خداوند متعال می‌فرماید: «وَما أَرْسَلْنا فی قَرْبةٍ مِنْ نَذبرٍ إِلاّ قالَ مُتْرَفُوها إِنّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ کافِرُونَ». هيچ بيم دهنده‌ای به قريه‌ای نفرستاديم، جز آنکه توانگران خوش‌گذرانشان گفتند: ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌اید، کافریم ایمان نداریم.

خود را از پیامبران و اوصیا و از هر رهبری که از طرف خدا برای امور دین ودنیا برگزیده شود، برتر می‌بینند و به آنچه خدا به آنها عطا فرموده است، رشک می‌ورزند. 

خداوند متعال می‌فرماید: «أَمْ یحْسُدُونَ النّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَینا آلَ إِبْراهیمَ الْکتابَ والْحِکمَةَ واتَیناهُمْ مُلْکا عَظیمًا * فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ ومنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ کفى‏ بِجَهَنَّمَ سَعیرًا».  يا بر مردم به خاطر نعمتی که خدا از فضل خويش به آنان ارزانی داشته است حسد می‌ورزند؟ در حالی که ما به خاندان ابراهيم کتاب و حکمت داديم و فرمان‌روايی بزرگ به آنها ارزانی داشتيم * بعضی به آن ايمان آوردند و بعضی از آن روی گردانیدند؛ دوزخ، آن آتش افروخته، ايشان را کافی است.

از آنچه گذشت پی می‌بریم، دل‌های بنی اسرائیل که همراه حضرت موسی‌ ع خارج شدند، انحطاط‌های اخلاقی بسیاری پیدا کرد و سرگردانی، که کیفری بود که خداوند برای سرپیچی از ورود به سرزمین مقدّس، ایشان را به آن گرفتار کرد، جهت پاک‌سازی دل‌هایشان و بازگشت به اصل توحید و بهبودی، ضروری و اجتناب‌ناپذیر بود.

در این چهل سال سرگردانی، نسل جدیدی از فرزندان و نوادگان کسانی که با حضرت موسی ع خارج شدند، در صحرا پرورش یافت؛ آنها هیچ جا و مکانی برای استقرار و یا زرق و برقی از دنیا که به آن دل ببندند، نداشتند. از سوی دیگر، تحت سلطه‌ی هیچ ستمگری نیز واقع نشدند تا مورد آزار و اذیت شدید قرار گیرند و بذر رعب و وحشت در دل‌هایشان کاشته شود. آنها در کمال آزادی پرورش یافتند و دوست‌دار آزادی شدند. شاید معجزاتی که در دوران سرگردانی می‌دیدند نقش مؤثّری در تربیت روحی واعتقاد و ایمان عالی‌شان داشته بود. در دوران سرگردانی، نسلی مؤمن، نیرومند، دلیر و شایسته‌ برای به دوش کشیدن رسالت الهی و گسترش آن و آماده برای نبرد با ستمگران و جهاد در راه خدا و ورود به سرزمین مقدّس، پرورش یافت.

به این ترتیب، علت توجه خداوند به پدران آنها و ارسال نمودن پیامبری بزرگ از پیامبران اولو العزم یعنی حضرت موسی ع علی رغم این که بیشتر آنها فاسق بودند و صلاحیت به دوش کشیدن رسالت الهی را نداشتند، آشکار می‌شود. کسانی که همراه حضرت موسی ع خارج شدند، همگی در این سرگردانی مردند و از بین رفتند و جز کالب و یوشع ع از بین آنها باقی نماند، تا حضرت یوشع ع فرزندان ونوادگان آنها را برای ورود به سرزمین مقدّس و پیروزی بر استبداد گران، هدایت کند.

پیامد سرگردانی بنی اسراییل چه بود؟

 در مبحث آینده این مسئله در کلام سید احمدالحسن ع وصی و فرستاده ی امام مهدی ع  بررسی خواهد شد.

لینک سایت وارثین ملکوت http://www.varesin.org