تاریخ ملت ها و پایان حکومت های طاغوت از منظر قرآن

بسم الله الرحمن الرحیم

سیداحمدالحسن ع، پایه و اساس حکومت های طاغوت را براساس آن اسناد و مدارکی که وجود دارد اثبات کردند و همچنین کلام افلاطون رو در نحوه ی  شکل گیری حکومت های طاغوت مورد بررسی قرار گرفت.

در این قسمت سیداحمدالحسن ع، تاریخ ملت ها و پایان حکومتهای طاغوت رو از منظر قرآن، بررسی خواهد کرد:

برای دانستن حقیقت کافی است به تاریخ ملّت‌ها نگاهی بیفکنیم تا ببینیم که پایان تمامی حکومت‌های طاغوت وجیره‌خواران‌شان، به دست مستضعفین و مظلومین بوده است؛ «وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ» (و آنها که ستم کردند به زودى خواهند فهمید‏ که بازگشتشان به کجا است).

اما کسانی که تسلیم طاغوت‌ها شدند و در برابر آنها سر فرود آوردند، هر چند که ادعای مسلمانی کنند، از ولایت خداوند خارج گشته‌اند، در حالی که خود، نمی‌دانند.

 خداوند می‌فرمایند: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ یزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَیک وَما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِک یریدُونَ أَنْ یتَحاکمُوا إِلَى الطّاغُوتِ وقدْ أُمِرُوا أَنْ یکفُرُوا بِهِ وَیریدُ الشَّیطانُ أَنْ یضِلَّهُمْ ضَلالاً بَعیدًا». (آيا آنان را نمی‌بينی که می‌پندارند به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو نازل شده است، ايمان آورده‌اند؛ ولی می‌خواهند که طاغوت را حَکَم قرار دهند، در حالی که به آنان فرمان داده شده است که طاغوت را انکار کنند. شيطان می‌خواهد گمراهشان سازد، گمراهی بسیار دوردست).

طاغوت آنها را به جنگ با ملّت‌های اسلامی وادار می‌کند و آنها نیز از ترس، مجبور به همکاری می‌شوند و به جنگ اولیای خدا می‌روند و حرمت مؤمنان را پایمان می‌کنند؛ چه حالی بدتر از این حال و چه کفری بالاتر این که به یاری دشمنان خدا برخواسته‌اند! 

خداوند متعال می‌فرماید: «الَّذینَ آمَنُوا یقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ والَّذینَ کفَرُوا یقاتِلُونَ فی سَبیلِ الطّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِیاءَ الشَّیطانِ إِنَّ کیدَ الشَّیطانِ کانَ ضَعیفًا‌‍». (آنان که ايمان آورده‌اند، در راه خدا می‌جنگند، و آنان که کافر شده‌اند، در راه شيطان؛ پس با هواداران شيطان نبرد کنيد که مکر شيطان، ضعیف است).

برخی از آنان ترس از طاغوت‌ها و کشته شدن را بهانه می‌کنند؛ این عذر بدتر از گناه است و قابل قبول نیست؛ اگر چاره‌ای جز بردوش گرفت سلاح نباشد باید آن را به روی طاغوت نشانه گرفت نه در جهت یاری او!

 خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِکةُ ظَالِمِی أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِیمَ کنتُمْ قَالُواْ کنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَکنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا فَأُوْلَـئِک مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِیراً». (کسانی هستند که فرشتگان جانشان را می‌ستانند در حالی که بر خويشتن ستم کرده بودند. از آنها می‌پرسند: در چه کاری بوديد؟ گويند: ما در روی زمين مستضعف بودیم. فرشتگان گويند: آيا زمين خدا پهناور نبود که در آن مهاجرت کنيد؟ جایگاه اينان دوزخ است و بد سرانجامی‌دارند).

همچنین می‌فرماید: «قَالَ الَّذِینَ اسْتَکبَرُوا لِلَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاکمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَاءکم بَلْ کنتُم مُّجْرِمِینَ * وَقَالَ الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِینَ اسْتَکبَرُوا بَلْ مَکرُ اللَّیلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّکفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَاداً وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِی أَعْنَاقِ الَّذِینَ کفَرُوا هَلْ یجْزَوْنَ إِلَّا مَا کانُوا یعْمَلُونَ». (قدرتمندان به مستضعفین می‌گويند: آيا از آن پس که شما را به راهِ هدايت فرا خواندند، ما شما را بازداشتيم ؟ نه، شما خود، گناه‌کار بوديد * ضعیف نگاه‌داشته‌شدگان به قدرتمندان گويند: نه، شما شب و روز حيله می‌کرديد، آنگاه که ما را فرمان می‌داديد که به خدای يکتا کافر شويم و برای او همتايانی قرار دهيم. چون عذاب را ببينند در دل پشيمانی کنند. ما غُل‌ها را بر گردن کافران بگذاريم. آيا نه چنين است که در برابر اعمالشان مجازات می‌شوند؟).

اما حکم یاری نمودن و همکاری با طاغوت چیست؟

جواب این سوال را در کلام سید احمدالحسن ع، وصی و فرستاده امام مهدی ع، خواهید یافت.

با ما همراه باشید...

لینک کتاب:

  http://almahdyoon.co/10313/books/sargardan.pdf

راه های ارتباطی:

http://almahdyoon.co

http://www.varesin.org