کلام سیداحمدالحسن ع، در مورد دید مومنین به این دنیا چیست؟

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد وآل محمد الائمه و المهدیین و سلم تسلیما کثیرا

با کلام گهربار سیداحمدالحسن ع در کتاب سرگردانی یا راه به سوی خدا در خدمت محققین گرامی هستیم.

قبل از شروع این کلام، خلاصه ای از قسمت گذشته را با بزرگواران محقق مرور می کنیم، امام احمدالحسن ع این گونه بیان فرمودند که: راه بازگشت به خداوند و ولایتش، کفر به طاغوت است که همان صراط مستقیمی است که با آن اعمال پذیرفته می شود و اگر خواستار اسلام ناب باشیم باید از آنچه را که اوصیای محمد ص آوردند تبعیت کنیم، چرا که آنها کشتی نجات هستند.

در داستان های گذشتگان هدایتی برای ماست، مثل جادوگرانی که به حضرت موسی ع ایمان آوردند، حتی مومنینی که از روش الهی به دور، و از یاران طاغوت بودند و با پشت پا زدن به تاریکی و هوای نفس، به خدا ایمان آوردند و...

اما دید مومنان نسبت به این دنیا چگونه هست؟

سیداحمدالحسن ع دراین مورد می فرمایند:

دنیا در دیدگان این بندگان مؤمن خوار وذلیل شد؛ نهایت خوار شدن! و تهدیدهای فرعون که لعنت خدا بر او باد، بر بریدن دست‌ها و پاهایشان و به صلیب کشیندنشان هیچ تاثیری بر اقرارشان به پیروی از راه حق و حقیقت نداشت. 

دلبستگی‌هایشان به این دنیا از بین رفت و حقیقت این دنیا که فرعون و هامان و قارون و امثال آنها بر سر آن می‌جنگیدند، برایشان آشکار شد. آن جادوگران در این امتحان سربلند بیرون آمدند، سرای عقبی را پاداش گرفتند و به رضای الهی رستگار شدند؛ پس خوشا به سعادتشان، چه خوب بازگشتی داشتند! کشته‌ی آل محمد، حسین ع فرمود:

اگر این دنیا باارزش به نظر می‌رسد  سرای ثواب خداوند برتر و گران‌بهاتر است

و اگر روزی، تقسیم شده و مقدّر است  پس برای مرد، حرص کمتر برای کسب درآمد، زیبنده‌تر است

و اگر همه‌ی اموال برای ترک گفتن است  پس چرا مرد، برای آنچه باید ترک نماید، بخل بورزد؟

و اگر بدن‌ها برای مرگ خلق شده‌اند  پس برای مرد کشته شدن با شمشیر در راه خدا، برتر است

شایسته است که خود را مخاطب قرار دهیم:

ــ باید که دل‌هایمان باید در برابر ذکر خداوند خشوع کند و به سوی او توبه‌ی واقعی کنیم و برای اولیای خدا یاور و برای دشمنانشان دشمن باشیم و اسلام را دستور و روش زندگیمان قرار دهیم و قرآن، شعارمان و کلمه‌ی لا اله إلا الله پناهگاه و حصار ما باشد.

ــ وقت آن رسیده است که به طاغوت بگوییم هر چه می‌خواهی حکم کن، تو فقط می‌توانی برای این زندگانی دنیوی حکم کنی.

ــ وقت آن رسیده است که حکم اسلام را برگزینیم و حکم جاهلیّت را وانهیم.

ــ وقت آن رسیده است که در قلب‌هایمان نور حق بدرخشد تا با درخشش آن سیاهی طاغوت از بین برود.

آیا در این سرگردانی باقی خواهیم ماند؟ و در این صحرا به دنبال سراب، لَه لَه خواهیم زد؟ در حالی که خروج در دستان ما است و آب در نزدیکیمان؟ خداوند می‌فرماید: «وَما أَنْتَ بِهادِی لْعُمْیِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلاّ مَنْ یؤْمِنُ بآیاتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ‌‍». 

 (تو هدايت کننده‌ی نابينايان از گمراهيشان نيستی. تو صدايت را تنها به گوش کسانی می‌رسانی که به آيات ما ايمان آورده‌اند و تسليم شده‌اند).

این بخش هم از کلام سیداحمد الحسن ع، وصی و فرستاده ی امام مهدی ع که بسیار زیبا و دلنشین بود به پایان رسید، انشاءالله در بخش دیگر با موضوع جدیدی در خدمت شما خواهیم بود. 

الحمدلله علی نعمة ولایة احمدالحسن ع